.custom-button:hover { background-color: #128C7E; /* Hover effect - Darker green */ } ----------------------------------------------- Blogger Template Style Name: Rounders Date: 27 Feb 2004 ----------------------------------------------- */ body { background:#aba; margin:0; padding:20px 10px; text-align:center; font:x-small/1.5em "Trebuchet MS",Verdana,Arial,Sans-serif; color:#333; font-size/* */:/**/small; font-size: /**/small; } /* Page Structure ----------------------------------------------- */ /* The images which help create rounded corners depend on the following widths and measurements. If you want to change these measurements, the images will also need to change. */ @media all { #content { width:740px; margin:0 auto; text-align:left; } #main { width:485px; float:left; background:#fff url("https://resources.blogblog.com/blogblog/data/rounders/corners_main_bot.gif") no-repeat left bottom; margin:15px 0 0; padding:0 0 10px; color:#000; font-size:97%; line-height:1.5em; } #main2 { float:left; width:100%; background:url("https://resources.blogblog.com/blogblog/data/rounders/corners_main_top.gif") no-repeat left top; padding:10px 0 0; } #main3 { background:url("https://resources.blogblog.com/blogblog/data/rounders/rails_main.gif") repeat-y; padding:0; } #sidebar { width:240px; float:right; margin:15px 0 0; font-size:97%; line-height:1.5em; } } @media handheld { #content { width:90%; } #main { width:100%; float:none; background:#fff; } #main2 { float:none; background:none; } #main3 { background:none; padding:0; } #sidebar { width:100%; float:none; } } /* Links ----------------------------------------------- */ a:link { color:#258; } a:visited { color:#666; } a:hover { color:#c63; } a img { border-width:0; } /* Blog Header ----------------------------------------------- */ @media all { #header { background:#456 url("https://resources.blogblog.com/blogblog/data/rounders/corners_cap_top.gif") no-repeat left top; margin:0 0 0; padding:8px 0 0; color:#fff; } #header div { background:url("https://resources.blogblog.com/blogblog/data/rounders/corners_cap_bot.gif") no-repeat left bottom; padding:0 15px 8px; } } @media handheld { #header { background:#456; } #header div { background:none; } } #blog-title { margin:0; padding:10px 30px 5px; font-size:200%; line-height:1.2em; } #blog-title a { text-decoration:none; color:#fff; } #description { margin:0; padding:5px 30px 10px; font-size:94%; line-height:1.5em; } /* Posts ----------------------------------------------- */ .date-header { margin:0 28px 0 43px; font-size:85%; line-height:2em; text-transform:uppercase; letter-spacing:.2em; color:#357; } .post { margin:.3em 0 25px; padding:0 13px; border:1px dotted #bbb; border-width:1px 0; } .post-title { margin:0; font-size:135%; line-height:1.5em; background:url("https://resources.blogblog.com/blogblog/data/rounders/icon_arrow.gif") no-repeat 10px .5em; display:block; border:1px dotted #bbb; border-width:0 1px 1px; padding:2px 14px 2px 29px; color:#333; } a.title-link, .post-title strong { text-decoration:none; display:block; } a.title-link:hover { background-color:#ded; color:#000; } .post-body { border:1px dotted #bbb; border-width:0 1px 1px; border-bottom-color:#fff; padding:10px 14px 1px 29px; } html>body .post-body { border-bottom-width:0; } .post p { margin:0 0 .75em; } p.post-footer { background:#ded; margin:0; padding:2px 14px 2px 29px; border:1px dotted #bbb; border-width:1px; border-bottom:1px solid #eee; font-size:100%; line-height:1.5em; color:#666; text-align:right; } html>body p.post-footer { border-bottom-color:transparent; } p.post-footer em { display:block; float:left; text-align:left; font-style:normal; } a.comment-link { /* IE5.0/Win doesn't apply padding to inline elements, so we hide these two declarations from it */ background/* */:/**/url("https://resources.blogblog.com/blogblog/data/rounders/icon_comment.gif") no-repeat 0 45%; padding-left:14px; } html>body a.comment-link { /* Respecified, for IE5/Mac's benefit */ background:url("https://resources.blogblog.com/blogblog/data/rounders/icon_comment.gif") no-repeat 0 45%; padding-left:14px; } .post img { margin:0 0 5px 0; padding:4px; border:1px solid #ccc; } blockquote { margin:.75em 0; border:1px dotted #ccc; border-width:1px 0; padding:5px 15px; color:#666; } .post blockquote p { margin:.5em 0; } /* Comments ----------------------------------------------- */ #comments { margin:-25px 13px 0; border:1px dotted #ccc; border-width:0 1px 1px; padding:20px 0 15px 0; } #comments h4 { margin:0 0 10px; padding:0 14px 2px 29px; border-bottom:1px dotted #ccc; font-size:120%; line-height:1.4em; color:#333; } #comments-block { margin:0 15px 0 9px; } .comment-data { background:url("https://resources.blogblog.com/blogblog/data/rounders/icon_comment.gif") no-repeat 2px .3em; margin:.5em 0; padding:0 0 0 20px; color:#666; } .comment-poster { font-weight:bold; } .comment-body { margin:0 0 1.25em; padding:0 0 0 20px; } .comment-body p { margin:0 0 .5em; } .comment-timestamp { margin:0 0 .5em; padding:0 0 .75em 20px; color:#666; } .comment-timestamp a:link { color:#666; } .deleted-comment { font-style:italic; color:gray; } .paging-control-container { float: right; margin: 0px 6px 0px 0px; font-size: 80%; } .unneeded-paging-control { visibility: hidden; } /* Profile ----------------------------------------------- */ @media all { #profile-container { background:#cdc url("https://resources.blogblog.com/blogblog/data/rounders/corners_prof_bot.gif") no-repeat left bottom; margin:0 0 15px; padding:0 0 10px; color:#345; } #profile-container h2 { background:url("https://resources.blogblog.com/blogblog/data/rounders/corners_prof_top.gif") no-repeat left top; padding:10px 15px .2em; margin:0; border-width:0; font-size:115%; line-height:1.5em; color:#234; } } @media handheld { #profile-container { background:#cdc; } #profile-container h2 { background:none; } } .profile-datablock { margin:0 15px .5em; border-top:1px dotted #aba; padding-top:8px; } .profile-img {display:inline;} .profile-img img { float:left; margin:0 10px 5px 0; border:4px solid #fff; } .profile-data strong { display:block; } #profile-container p { margin:0 15px .5em; } #profile-container .profile-textblock { clear:left; } #profile-container a { color:#258; } .profile-link a { background:url("https://resources.blogblog.com/blogblog/data/rounders/icon_profile.gif") no-repeat 0 .1em; padding-left:15px; font-weight:bold; } ul.profile-datablock { list-style-type:none; } /* Sidebar Boxes ----------------------------------------------- */ @media all { .box { background:#fff url("https://resources.blogblog.com/blogblog/data/rounders/corners_side_top.gif") no-repeat left top; margin:0 0 15px; padding:10px 0 0; color:#666; } .box2 { background:url("https://resources.blogblog.com/blogblog/data/rounders/corners_side_bot.gif") no-repeat left bottom; padding:0 13px 8px; } } @media handheld { .box { background:#fff; } .box2 { background:none; } } .sidebar-title { margin:0; padding:0 0 .2em; border-bottom:1px dotted #9b9; font-size:115%; line-height:1.5em; color:#333; } .box ul { margin:.5em 0 1.25em; padding:0 0px; list-style:none; } .box ul li { background:url("https://resources.blogblog.com/blogblog/data/rounders/icon_arrow_sm.gif") no-repeat 2px .25em; margin:0; padding:0 0 3px 16px; margin-bottom:3px; border-bottom:1px dotted #eee; line-height:1.4em; } .box p { margin:0 0 .6em; } /* Footer ----------------------------------------------- */ #footer { clear:both; margin:0; padding:15px 0 0; } @media all { #footer div { background:#456 url("https://resources.blogblog.com/blogblog/data/rounders/corners_cap_top.gif") no-repeat left top; padding:8px 0 0; color:#fff; } #footer div div { background:url("https://resources.blogblog.com/blogblog/data/rounders/corners_cap_bot.gif") no-repeat left bottom; padding:0 15px 8px; } } @media handheld { #footer div { background:#456; } #footer div div { background:none; } } #footer hr {display:none;} #footer p {margin:0;} #footer a {color:#fff;} /* Feeds ----------------------------------------------- */ #blogfeeds { } #postfeeds { padding:0 15px 0; }

Friday, August 2, 2024

මානොජි නංගිගේ (back හිල)

කතාව කියන මම මනෝජි. වයස 28යි. මම ඉස්කෝලේ යන කාලේ ඉඳලාම ටිකක් විතර නිහඩ චරිතයක්. ඉස්කෝලේ යන කාලේ පුංචි සම්බන්දකම් කීපයක්ම තිබුනත් ඒවා බොහොම සරල වගේම ලාමක ඒවා. සාමාන්*ය පවුලක කෙනෙක්
විදියට යම් තරමක් දුරට ඉගෙන ගත්තත් වැඩි දුර ඉගෙන ගන්න තරම් වත්කමක් තිබුනේ නැති නිසා මම උසස් පෙලින් පස්සේ බැලුවෙම මොකක්හරි රස්සාවක් හොයාගන්න. එතකොට පුළුවන්නේ දෙමවුපියන්ට බරක් නොවී ඉන්න. කොහොම හරි අවුරුදු 22ක් වෙනකොට යන්තම් කම්පැනි එකක පොඩි රස්සාවක් ලැබුනා. ඒකේ ටික කාලයක් වැඩ කරගෙන ඉන්නකොට දෙමවුපියන්ගේ මැදිහත්වීම මත විවාහයක් කරගන්න ලැබුනා. එයා බිස්නස් කරන්නේ. මට වඩා අවුරුදු 4ක් විතර වැඩිමල්.එයා ටිකක් විතර ලැජ්ජාශීලී බව මට ටික දිනකින්ම තේරුනා. ඒත් කියන්න කිසිම වරදක් නැති නිසා අපි ඉක්මනටම විවාහ වුනා. එතකොට මට වයස 25ක් විතර ඇති. ලොකුවට වෙඩින් එකක් අරන් අපි පළමු රාත්*රිය ගත කරන්න නුවරඑළියේ ලොකු හොටෙල් එකක් රූම් එකක් බුක් කළා. විදියට එදා මම ගොඩක් ආසාවෙන් හිටියේ මධු සමයේ පළමු රාත්*රිය ගත කරන්න. තින් මම එදා හොටෙල් එකට ගිය ගමන් ගෙදර අය ගියාට පස්සේ බාත් රූම් එකට ගිහින් හොඳට නා ගත්තා. ඊට පස්සේ ලා නිල් පාට නයිටි එකක් ඇඳගෙන හිටියේ ජීවිතයේ පළමු වතාවට විඳින්න බලාපොරොත්තුවෙන් ඉන්න ලිංගික සුවය ලැබෙනකල්. මගේ මහත්තයා කාමරයට ආපු ගමන් හිටියේ බොහොම කලබලෙන් බව මට පෙනුනා. ඩිනර් එක කාමරයටම ඕඩර් කලත් එයා කෑවෙත් නැති තරම්. කොහොමහරි අපි නිදාගන්න ලැහැස්ති වුනා. මම බලාපොරොත්තු වුනේ මාව ලගට අරන් හොදට උණුසුම් වෙන්න මාව කිස් කරලා අපේ ආසාවන් අවදි කරගෙන ඊට පස්සේ ලස්සනට ලිංගිකව සතුටු වෙන්න පුළුවන් කියල . ඊත් එයා කලී එකපාරටම මගේ ලගට එන්න කලින් කාමරයේ ලයිට් එක ඕෆ් කරපු එකයි. නයිට් බල්බ් එකෙන් එන ලා එළියෙන් මම දැක්ක එයා මම ලඟට එන බව. එහෙමම ඇවිත් එයා මගේ නයිටි එක උඩට ඉස්සුවා. ඊට පස්සේ එයා ඇඳගෙන හිටිය සරම උඩට උස්සගෙන මගේ ඇඟට තද වුනා. ඒත් එක්කම උණුසුම් දියරයක් මගේ කලවා මතට වැටෙනවා මට දැනුණා. එදා තමයි මම මුලින්ම ශුක්*ර දියරයක් දැක්කේ. එහෙමම එයා අනිත් පැත්ත හැරුනා. මට හිතා ගන්න බහ මොකක්ද වුනේ කියලා වත්. පළමු රාත්*රිය ඇත්තටම මෙහෙමද කියලා මට හිතුනා. ඒත් ඉතින් මොනවා කරන්නද? මගේ හිතේ තිබුන සියලුම බලාපොරොත්තු සුන් කරගෙන මම නිදාගන්න ලැහැස්ති වුනා. ………………………………………………… after 4 year දවසක් කානිවල් එකක් ආවා ටවුන් එකට. ඒක කොයි තරම් හොදද කියනවා නම් සෙනග හැම පැත්තෙන්ම ආවා. ඉතින් කොයි තරම් වැඩ තිබුනත් අපේ මහත්තයත් තීරණය කළා අපි ඔක්කොම එක්ක කානිවල් එක බලන්න යන්න. ඉතින් හවස 5 වෙනකොට මටයි දුවටයි ලැහැස්ති වෙලා ඉන්න කියලා එයා බිස්නස් වැඩ වලට ගියා. දුවට වයස දෙකහමාරක් විතර ඇති. ඉතින් අපි දෙන්නා හවස කානිවල් එකට යන්න ලැහැස්ති වුනා. මම ඉතින් ගොඩ දවසක්න් එලියට යන නිසා දණහිස ගාවට වගේ තියෙන සායකුයි ඉස්සරහින් ලේස් තියෙන ස්කිනි එකකුයි ඇන්දා. වෙලාවටම මහත්තයා ආවා. අපි ඉතින් අපේ කාර් එකෙන් ගියා කානිවල් එකට. සෙනග හැම තැනම. වාහනය පාර්ක් කරන එක ඉස්සර වෙලාම කරන්න ඕන නිසා මහත්තයා කලේ පාර්ක් එකේ ඇතුලේ වාහනය නතර කරපු එකයි. ඒක තිබුනේ කානිවල් එකේ පැත්තකට වෙන්න. ඒ වෙනකොටත් වාහන ගොඩක් එකේ තිබුනා. තවත් වාහන එන බවත් පෙනුනා. අපේ කර එක නතර කරලා අපි පාර්ක් එකෙන් එලියට ආවා. දුව හිටියේ මහත්තයාගේ අතේ. එක පාරටම මට මතක් වුනා මම හිටපු පැත්තේ දොර ලොක් කරන්න අමතක වුනා නේද කියලා. මම මහත්තයට කියලා ආයෙත් කාර් එක ලඟට ගියේ දොර ලොක්* කරන්න. එතකොට එතන ලොකු ප්*රාඩෝ එකක් නතර කරන්න හදන බව මම දැක්කා. මම ඉතින් අපේ කර එකේ දොර ඇරලා ලොක් එක පහලට කරලා ආයෙත් දොර වහල ආයෙත් යන්න හැරෙනකොටම අපේ කාර් එක ළඟම නතර කල අර ප්*රාඩෝ එකේ දොර ඇරුණා. දොර වැදුනේ මගේ පස්ස හරියට ටිකක් තදට දොර වදිනකොට මට තරමක වේදනාවක් දැනුනා.. “අනේ… සොරි අක්කේ…. මම දැක්කේ නැහැ..” දොර අරගෙන බැස්සේ වයස 23ක විතර කොල්ලෙක්. බොහොම සැහැල්ලුවෙන් ඉන්න කෙනෙක් වගේ බව බැලූ බැල්මට මට පෙනුනා. “මම දැක්කේ නැහැ අක්කේ…” එහෙම කියනකොටම අපි දෙන්නව වට කරගත්තේ හොඳට අැග තියෙන පිරිමි කීප දෙනෙක්. එයාල අත් වල සෙල් ෆෝන් වගේම ඉනේ පිස්තෝල පෙනෙන්න තිබුනා. මම ඇත්තටම ගොඩක් බය වුනා. “නැහැ නැහැ.. එක මගේ වරදක්… මගේ අතින් වාහනයේ දොර අරිනකොට මේ අක්කගේ ඇඟේ හැප්පුනා.. සොරි අක්කේ…” එහෙම කියාගෙන එයා යනකොට එයාව වට කරගෙන අර පිරිමි ටික ගියේ එයාගේ ආරක්ෂාවට බව මට පෙනුනා. කොහොම වුනත් ලොකු සල්ලි කාරයෙක්ගේ හරි, ඇමති කෙනෙක්ගේ හරි පුතෙක් වෙන්න ඇති කියලා මට හිතුනේ… මම එහෙමම මහත්තයා ගාවට ගියා. අපි කලේ කානිවල් එක පුරාම ඇවිද ඇවිද තිබුන දේවල් බලපු එකයි. රෑ 9 විතර වෙනකොට පොඩි වැස්සක් වැටෙන්න පටන් ගත්තා. ඉතින් අපි කලේ එතන තිබුන ලොකු හට් එකක් ඇතුලට ගිය එකයි. ඒ තරම් ලොකු වැස්සක් නොවුනත් දුව පුංචි නිසා තෙමෙන්න බැහැනේ. ඉතින් එතන තිබුන පුටුවක මහත්තයා වාඩි වුනේ දුවවත් ඔඩොක්කුවේ තියාගෙනයි. වැස්ස නිසා වෙන කරන්න දෙයකුත් නැහැ. ඔහොම ඉන්න ගමන් මම ටිකක් වට පිට බැලුවේ නිකමටයි. එක පාරටම මම දැකපු දෙයින් මගේ හිත ටිකක් සසල වුනා. හවස මගේ ඇඟේ වාහනයේ දොර වද්දපු කොල්ලා පොප් කෝන් පැකට් එකක් කන ගමන් හරිම සැහැල්ලුවෙන් වටපිට බල බලා ඉන්නවා මම දැක්කා. එයා හරිම හිත ඇදගන්න විදියේ කෙනෙක්. මම නොදැනීම එයා දිහාම බලාගෙන හිටියා.. අනේ… මගේ දිහා එයා බලනවා නම්…. එහෙම ටිකක් වෙලා යනකොට එක පාරටම එයා මාව දැක්කා. ඒ ත් එක්ක්කම බොහොම හොඳට හිනහ වෙලා මට අත වැනුවා.. ඊට පස්සේ එයා ආයෙත් වට පිට බලමින් පුරුදු සැහැල්ලුවෙන් ඉන්න පටන් ගත්තා. ඔය අතරේ තමයි අපේ දුව පීට්සා එකක් ඉල්ලලා කරදර කරන්න පටන් ගත්තේ… එයාගේ කරදරය වැඩි වුන නිසා මහත්තයා පීට්සා එකක් ගෙනෙන්න යන්න හැදුවත් දුව එයාට නැගිටින්නවත් නොදී අඬන්න පටන් ගත්තා.. ඉතින් මට තමයි පීට්සා එක ගෙනෙන්න යන්න වුනේ. ගොඩ කාලයකට පස්සේ හිට සසල කරපු කොල්ලෙක් ඈතට හරි බල බලා ඉද්දි පීට්සා ගෙනෙන්න යන්න ඕන වුන එක ගැන මට දුවත් එක්ක තරහක් ආවේ නැත්තෙත් නැහැ. ඒත් මොනවා කරන්නද? මම කලේ පීට්සා විකුණන පැත්තට යන ගමන් කොල්ලා දිහා බලාගෙනම යන්න පටන් ගත්ත එකයි. ඒත් මගේ වාසනාව තව දුරටත් තිබුනේ නැහැ. එයා මාව දැක්කේ නැහැ. ඉතින් මම හිත කරදරයෙන්ම පීට්සා විකුණන තැනට ගියා. එතන පෝලිම. ඉතින් මම එතන නැවතුනා. එක පාරටම මගේ ලඟින්ම කටහඬක් ඇහුනා.. “හලෝ.. කොහොමද. පීට්සා ගන්න ආවද?” මම හැරිලා බලනකොට මම දැකපු අර ලස්සන කොල්ල මගේ ලඟම හිටියා. මම හිත යටින් එයා එක්ක කතා කරන්න හිතාගෙන හිටියත් එකපාරටම මෙහෙම අවස්තාවක් එනකොට මම ගැස්සිලා ගියා. “ඔවු…. මේ.. පීට්සා එකක් ගන්න ආවා.. අපේ දුවට පීට්සා එකක් ඕනලු…..” “අර වාහනය නතර කරපු තැනදී වුන දේ මම හිතලා කල දෙයක් නෙවෙයි..” “ආ…. එකට කමක් නැහැ.. මට හිතුනා ඒක වැරදීමකින් වුනේ කියලා….” “ඔයා ආවේ මහත්තයත් එක්කද?? කොහෙද එයාලා?” “එයාලා අතන හට් එකේ ඉන්නවා.. වහින්න ගත්තනේ..?” ඔහොම අපි කතා කරකර ඉන්නකොට ආයෙත් වහින්න ගත්තා… “මාර වැඩේ…. ඔන්න ආයෙත් වහිනවා….” “කමක් නැහැ… ඒ තරම් සැර වෙන එකක් නැහැ….. අනික පීට්සා එකත් ඉක්මනට ගෙනියන්න ඕනනේ… තෙමුනත් ඉතින් මෙතන ඉන්න වෙනවා…” “ඔයා මෙතන තෙමෙන්න ඕන නැහැ…. මම ඔය වැඩේ කරලා දෙන්නම්…..” එහෙම කියලා එයාගේ ගාර්ඩ් කෙනෙක් පෝලිමට දැම්මා. වහින නිසා තව ගාර්ඩ් කෙනෙක් කුඩයක් ගෙනාවා. ඒ කුඩයෙන් අපි දෙන්නම යන්න ගියා. මම හිතුවේ මාව ආයෙත් දුව හිටිය තැනට එක්කගෙන යාවි කියලා. ඒත් එයා ගියේ එයා ආව ප්*රාඩෝ එක ලඟට. මමත් ඉතින් වෙන කරන්න දෙයක් නැති නිසා වැස්සේම ඒ කුඩය යටින් ගියා. ප්*රාඩෝ එකේ දොර ඇරලා මට නගින්න කියලා එයා බලා හිටියා. ” ඇයි … මට යන්න ඕන….” “දැන් යන්න බැහැනේ… වහිනවානේ…. අනික මට ඔයා එක්ක කතා කරන්න ඕන…. ඔයා අකමැති නැත්නම් විතරක් නගින්න වාහනයට….” එයා එහෙම කිවේ බොහොම හික්මීමෙන්. මටත් ඕන වුනා මේ කොල්ල එක්ක කතා කරන්න. අනික මම ඈත ඉඳන් මෙයා දිහාමනේ බල බලා හිටියේ… අනික මේ ආපු අවස්ථාව මග හරින්නත් මොකක්ද වගේ. ඉතින් මම ප්*රාඩෝ එකට නැග්ගා. එයත් වාහනයට නැගලා දොර වැහුවා. වැස්ස ටිකක් තදට තිබුනා. ඉතින් වෙන කරන්න දේකුත් නැහැනේ. අපි වාහනයේ ඉඳගෙන කතා කරන්න පටන් ගත්තා. “ඔයාගේ නම මොකක්ද?” “මනෝජි…” “මනෝජි….. ලස්සන නමක්නේ…. මම රොෂාන්…” “ඔයා ලොකු පවුලක කෙනෙක් වගේ….” එහෙම කියනකොට එයාට හිනහ ගියා. “එහෙමමත් කියන්න බෑ… අපිට ටිකක් සල්ලි තියෙනවා තමයි…” ඔහොම කතා කරන ගමන් එයා මගේ ලගටම ආවා…. වැස්ස නිසා ටිකක් සීතලත් එක්ක. ඉතින් මට ගානක් නැහැ…. එහෙම ඇවිත් එයා මගේ අතින් ඇල්ලුවා. මටත් මොකුත් හිතා ගන්න බැරි වුනා. ” අයි ලව් යූ මනෝජි
…..” එහෙම කියන ගමන් එයා මාව බදා ගත්තා. මට එයා ළඟ අමුතුම උණුසුමක් තියෙන බව දැනුනා.වැස්ස නිසා තවත් ඒ උණුසුම හොදට දැනුනා. මට මොකුත් කියාගන්න බැරි වුන නිසා එයා තවත් මාව තුරුළු කරගත්තා. මමත් එයාට හොඳටම තුරුළු වුනේ මට ගෙදරදී මහත්තයා කවදාවත් මෙහෙම මාව තුරුළු කරගෙන නැති නිසා. එයා එහෙමම මගේ මුළු මුහුණම සිප ගන්න පටන් ගත්තා. මගේ තොල් දෙක ගොඩක් උණුසුම් විදියට උරලා බිවුවා. ඇත්තටම මගේ තොල් දෙකම එයාගේ මුව තුලටම යනවා වගේ මට දැනුනේ එයා මගේ තොල් දෙක උරා බොනකොට. මට මගේ ආසාවන් ඇවිස්සීගෙන එනවා වගේ දැනුනේ. මටත් නොදැනීම එයා මගේ ස්කිනි එකේ ලේස් ගලවලා මගේ උඩු කය නිරාවරණය කර ගත්තා. ඊට පස්සේ පපුව්, උදරයේ හැම තැනම සිපගන්න ගමන් දිවෙන් තෙත් කළා.. මට කවදාවත්ම එහෙම සතුටක් දැනිලා නැහැ. මගේ පෙකණිය අර්හුලට එයාගේ දිව දාලා කලතනකොට පුදුමාකාර කිතියක් මට දැනුනේ.. “අපි මේ බ්රෙසියර් එක ගලවමුද??” එයා එහෙම ඇහුවේ මගේ අනුමැතිය ගන්න හිතාගෙනයි. ඒත් මට බ්*රසියර් එක ගලවන්න කැමැත්තක් තිබුනේ නැහැ. මොකද මෙතන දෙනෝ දාහක් ඉන්න තැනක් බව හිතේ කොනක තිබුනා. එයා එහෙමම මගේ බ්රෙසියර් එක පිටින් මගේ පියයුරු සිප ගන්න ගමන් සෙමින් දත් වලින් හපන්නත් පටන් ගත්තා. මට එක පාරටම දුවව මතක් වුනා. “අනේ… පීට්සා එක,,,” “ආ…. එක තවම හදනවා ඇති… ඔයා එතන තිබුණු පෝලිම…” එයා එහෙම කිවේ තවත් ටිකක් වෙලා මාව මෙතනම තියාගන්න බව මට තේරුනා මට එක පාරටම බයක් ආවා. මේ ලොකු සල්ලිකාරයෙක්ගේ පුතෙක්.. එයාගේ වාහනය ඇතුලෙම ඇඳුම් ගලවාගෙන ඉන්න එකේ මොනවා හරි ලොකු දෙයක් කලත් මට කට වහගෙන ඉන්න වෙන්නේ. ඒ නිසා ඉක්මනට මෙතනින් යන්න ඕන බව මට දැනුනා. “අනේ… මම යන්න ඕන…” මම එහෙම කිව්වේ මේ ලැබුණු සුන්දර අත්දැකීමට අකමැති නිසා නෙවෙයි, මේ වැඩේ කිසිම ආරක්ෂාවක් නැති වැඩක් නිසා. මොකද මගේ මහත්තයයි දුවයි මම එනකල් මග බලාගෙන ඉද්දි මම මෙහෙම වෙන පිරිමියෙක් එක්ක ඉන්න එක වැරදි බව මට හිතුනා. “මොකද බබෝ හදිස්සිය???” “මගේ පොඩි දුව බලාගෙන ඇති…” “ඉතින් තවම පීට්සා එක ගෙනාවේ නැහැනේ..” “එකට කමක් නැහැ… මම යන්නම්” ‘අනේ… ඔයාට යන්න දෙන්න බෑ ….” ”ඒ මොකද?” මම ඒ පාර නම් ටිකක් නෙවෙයි ගොඩක් බය වුනා. මොකාද යන්න දෙන්න බෑ කිව්වනේ.. මෙතන ඉද්දි මගේ මහත්තයා ආවොත් මගේ කසාදයත් ඉවරයි. අනික අපේ කාර් එක නතර කලේ මේ ප්*රාඩෝ එකට එහායින්. ”ඔයාට යන්න දෙන්නම් පැටියෝ…. හැබැයි මට තව එක උදවුවක් කරන්න ඕන….” “ඒ මොකක්ද?” “මට ඔයාගේ කකුල් දෙක බලන්න ඕන” මම ටිකක් වෙලා කල්පනා කළා.මෙයා කතා කරන හැසිරෙන විදියට ටිකක් අහිංසක පාට බව මට තේරුනා. න්මොකද එයාගේ ප්*රාඩෝ එක ඇතුලෙදි එයාල ඕනෑම දෙයක් කරන්න තිබුනා වුනත් එයා මගේ අවසරයට පිටින් කිසි දෙයක් කලේ නැහැනේ.. “හොදයි… මගේ කකුල් දෙක පෙන්නන්නම්… හැබැයි… දණහිසින් පහල විතරයි….” ‘එහෙම බෑ බබෝ….” එහෙම කියලා එයා මගේ පෑන්ටි එක ඉතිරි වෙන්න ස්කර්ට් එක ඉස්සුවා. ඊට පස්සේ මගේ කලවා දිහා බලාගෙන හිටියා එයාගේ ඇඟිලි තුඩු වලින් කලවා හෙමින් මිරිකන ගමන් මගේ කලවා දෙකම දිවෙන් තෙත් කළා. මට පුදුම තරම් සතුටක් දැනුනේ.. මොකද මගේ මහත්තයා කවදාවත් මට මෙහෙම සතුටක් දීලා නැහැ. ඒත් රිකෙන් ටික කාලය යනකොට මට යන්න හදිසි වුනා. මේ සතුටෙන් මිදෙන්න කිසිම ඕනෑකමක් නැති වුනත් කවුරු වුනත් නාදුනන කෙනෙක් එක්ක මේ ගිය දුර හුඟක්ම වැඩි බව මට තේරුනා. ඉතින් මම මගේ ස්කර්ට් එක පහලට දාගෙන යන්න ලැහැස්ති වුනා. “මෙන්න මගේ නම්බර් එක. මට කතා කරන්න?” එහෙම කියලා එයාගේ නම්බර් එක දීලා මට යන්න වාහනයේ දොර ඇරියා. අපි දෙන්නම පින්නෙම පීට්සා හදන තැනට එනකොට මගේ පීට්සා එක අරන් තිබුනේ. මම එකත් අරන් ඉක්මනටම මහත්තයයි දුවයි ඉන්න තැනට ගියා. මහත්තයාගේ මුණ නම් හොද නැහැ. “මොකද මෙච්චර වෙලා ගියේ” “පීට්සා හදන තැන ලොකු පෝලිමක්…. අනික වැස්සත් එක්කනේ” මම එහෙම කියලා බේරුනා. ඊට පස්සේ කානිවල් එකේ බලපු දේවල් මට ගානක්ම නැහැ. මොකද මම කල්පනා කර කර හිටියෙම රොෂාන් මට ඒ ටික වෙලාවට දුන්න සතුට ගැනයි. අපි රෑ දහයට විතර ගෙදර ගියා. දුව ඒ වෙනකොටත් නිදි. මහත්තයටත් උදේ ඉඳන් වැඩ කරලා මහන්සියට නින්ද ගියා. අපි යනකොට ගෙනියපු ඩිනර් එකත් මහත්තයා මම එන්නත් කලින් කාලා නිදාගෙන මම වොෂ් එකක් අරන් ඇවිත් කන්න හැදුවත් ටිකක් කනකොට ඇති වුනා. මොකද මගේ හිත ගොඩක්ම සසල වෙලා තිබුනේ. ඉතින් මම ලයිට්ස් ඕෆ් කරලා නිදා ගත්තා. පැය දෙකක් විතර ඇඳේ එහා මෙහා පෙරලි පෙරලි හිටියත්මට නින්දක් ආවේ නැහැ. ඉතින් මම නැගිටලා ගිහින් රොෂාන් දුන්න නම්බර් එකට කෝල් එකක් ගත්තා. ගොඩක් වෙලා රින්ග්ස් ගියාට පස්සේ එයා ගත්තා. එයා ගොඩක් නිදිමතෙන් කතා කලේ. මම මගේ හිතේ තියෙන නොසන්සුන්කම එයාට කිවම එයා නිදිමතෙන්ම වගේ කියනවෙක පාරටම කිවේ එයා ලඟට එන්න කියලා. ඒත් මේ මහා රෑ එක කරන්න බැරි නිසා මම කිවා හෙට මාව හම්බවෙන්න කියලා. එයා ටිකක් වෙලා කල්පනා කරලා හෙට උදේට එයාට කතා කරන්න කියලා කිව්වා. මම එයාගේ කටහඬ අහපු සතුටටම ඇඳට ඇවිත් හාන්සි වුනා. මම එහෙමම ඉන්නකොට මට නොදැනීම නින්ද ගිහින්. ඇහැරෙනකොට පාන්දර පහ මාරත් වෙලා.මම ඉක්මනට නැගිටලා මහත්තයාගේ කාම ටික හැදුවා. දුවත් ඇහැරිලා නැහැ. මහත්තයා හත හමාර වෙනකොට ගියා එයාගේ බිස්නස් වැඩ වලට. එයා එන්නේ කොහොමත් හවස් වෙලා බව මම දන්නවා. ඉතින් මම උදේ අටට විතර රොෂාන්ට කෝල් එකක් ගත්තා, එයා ඒ වෙනකොටත් එයාගේ උදේ වෙලාව ෆ්*රී කරගෙන. මගෙන් කෝල් එකක් එනකම් තමයි බලාගෙන ඉඳලා තියෙන්නේ. ඉතින් මම එයාට අපේ ගෙදරට එන පාර කිවුවා. දුව ඒ වෙනකොට ඇහැරිලා. ඉතින් එයාගේ වැඩ ටික කරලා සෙල්ලම් කරන්න එයාගේ එක්කගෙන ගියා එයා සෙල්ලම් කරන්න ගත්තම තනියම සෙල්ලම් කරන්නේ. එයාට සෙල්ලම් කරන්න සෙල්ලම් බඩු ගොඩක් එක්ක කාමරයක් වෙන් කරලා තියෙන්නේ. ඉතින් දුව සෙල්ලම් කරනකල් මට නිදහස්. උදේ වෙනකොට රොෂාන් ආවා. එයාව දකිනකොටත් මට හරිම අමුතු බවක් දැනුනේ. “කොහොමද මනෝජි….?” “මම එනකල් බලාගෙන හිටියේ රොෂාන්” “කෝ.. මහත්තයා ගියාද?” “ඔවු එයා බිස්නස් වැඩට ගියා… එනකොට ඉතින් හැමදාම හවස් වෙනවා” “ඉතින් … කියන්නකෝ” “මම ඔයා එනකල් හිටියේ… ඊයේ දේ ගැන මට හරිම අමුත්තක් දැනෙනෙවා….” “අමුත්තක්??” “ඔවු… ගොඩ කාලෙකින් මට එහෙම දැනිලා නැහැ” “එක පුදුමයිනේ.. ඔයා මැරි කරලා ඉන්න කෙනෙක්නෙ… ඔය දේ ඔයාට බොහොම පොඩි සිද්දීයක්නේ..” “ඒ ඔයා හිතාගෙන ඉන්න විදිය.. මම මැරි කලාට මගේ ජීවිතය ගැන දන්නේ මම විතරයි…” ” ඒ මොකද මනෝජි..?” මම මගේ කතාව රොෂාන්ට කිවුවා.. එයා අහගෙන හිටියේ පුදුමයෙන් වගේ. “ඔයාගේ මහත්තයා නම් පුදුම කෙනෙක්…. මේ තරම් හොද ලස්සන වයිෆ් කෙනෙක් ලැබිලත් එයාට එකේ වටිනාකම තේරෙන්නේ නැහැනේ.” මම රොෂාන් දිහා බලාගෙන හිටියේ ඇත්තටම පුදුම ආදරයකින්. එයා මගේ වටිනාකම ගැන කියනකොට මගේ හිතට දැනුනේ පුදුම තරම් සතුටක්. රොෂාන් එහෙමම මගේ ලඟට ආවා. අපි එකිනෙකා දිහා බලාගෙන හිටියේ කතාවක්වත් නැතිවයි. මගේ ලගටම ආව එයා හෙමිහිට මාව තුරුළු කරගෙන මගේ තොල් සිප ගන්න පටන් ගත්තා. මමත් එයාගේ තොල් සිපගත්තේ ආදරයෙන්.එයා මාව වඩාගෙන එහෙමම අපේ නිදන කාමරයට ගියා. මම ඇඳගෙන හිටිය බ්ලවුස් එකේ බොත්තම් එකින් එක ගැලවුනේ එයාගේ අතින්මයි. ඊ ලඟට මගේ ස්කර්ට් එකත් ගලවලා දැම්මා. මගේ අන්ගේ තිබුනේ බ්රෙසියර් එකයි පැන්ටි එකයි විතරයි. රොෂාන් මගේ මුළු සිරුරම කිස් කළා. ඊයේ ගලවන්න නොදුන්නා බ්රෙසියර් එක ගැලවුනේ මගේ අතින්මයි. මගේ තනපුඩු උරලා බොනකොට මට දැනුනේ කියාගන්න බැරි තරම් මිහිරක්. මොකද මම කවමදාක වත් ඒ සතුට විඳලා තිබුනේ නැහැ.එයා මාව වඩාගෙන එහෙමම අපේ නිදන කාමරයට ගියා. මම ඇඳගෙන හිටිය බ්ලවුස් එකේ බොත්තම් එකින් එක ගැලවුනේ එයාගේ අතින්මයි. ඊ ලඟට මගේ ස්කර්ට් එකත් ගලවලා දැම්මා. මගේ අන්ගේ තිබුනේ බ්රෙසියර් එකයි පැන්ටි එකයි විතරයි. රොෂාන් මගේ මුළු සිරුරම කිස් කළා. ඊයේ ගලවන්න නොදුන්නා බ්රෙසියර් එක ගැලවුනේ මගේ අතින්මයි. මගේ තනපුඩු උරලා බොනකොට මට දැනුනේ කියාගන්න බැරි තරම් මිහිරක්. මොකද මම කවමදාක වත් ඒ සතුට විඳලා තිබුනේ නැහැ. මගේ යට ඇඳුමත් පහලට කරලා මට දිවෙන් සතුටක් දෙනකොට මට දැනුනේ කියාගන්න බැරි තරම් සතුටක්. රොෂාන් එහෙමම එයාගේ ඇඳුම් ගලවලා දැම්ම. මම එයාගේ එක අතට අරගෙන හොදට අල්ලලා බැලුවා මගේ මහත්තයාගේ එක මම අල්ලලා වත් නැති නිසා මට පිරිමි එකක් අල්ලලා බලන්න පුදුම ආසාවක් තිබුනේ.. ඒක අතගාලා එහෙමම මගේ මුව තුලට අරන් උරා බිවුවා. ටික වෙලාවක් එහෙමම කරලා මම එයා දිහා බැලුවා. රොෂාන් මගේ දිහා ආදාරයෙන් බලලා මාව ඇන්දේ දිගා කරලා එයාගේ එක මගේ යෝනෝ තොල් මත තියල මගේ දිහා බැලුවා. මගේ අවසරය මම දුන්නේ මගේ ඇස් වලින්මයි. එයා එහෙමම එයාගේ එක මෙගේ සිරුර තුලට යන ලෙස ඇතුළු කළා. එහෙමම මම එයාව බදාගන්නකොට එයා එකදිගටම මගෙත් එක්ක පුර්ණ ලිංගික එක්වීමක් සිදු කලේ මගේ මදුසමය ඇත්තටම මෙය බවට පත් කරමින්. විනාඩි 15ක් විතර එයා මාත් එක්ක එකතු වුනා අන්තිමට එයාගේ ආසාවන් මගේ සිරුර තුලම පහ කලේ මගේ කැමැත්තෙන්මයි. අපි දෙන්නා විනාඩි 10ක් විතර ඊට පස්සෙත් එහෙමම හිටියා. “අදට ඇති නේද පැටියෝ…”
එයා එහෙම ඇහුවේ මගේ සිරුර මතින් ඉවත් වෙන ගමන්. “අනේ…” “මම දැන් යන්න ඕන.. වෙලා ගිහින් බබෝ… මම හෙටත් එන්නම්කෝ..” එහෙම කියලා එයා වොෂ් එකක් අරන් ඇඳුම් ඇඳගෙන ආපහු පිටත් වුනේ මගේ මුහුණත් සිපගෙනයි.. ඇත්තටම මගේ වියලුන කතරක් වගේ තිබුන ජීවිතයට වසන්තයක් වගේ හදිස්සියෙන්ම ආපු රොෂාන් ගැන මටම පුදුම හිතුනා නිමි ........

0 Comments:

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home